Oorlog en de positiviteiten
Het moet gezegd worden: de nest waarin ik me begeven heb, is er eentje die mijn geur niet heeft. Ik maakte nooit oorlogen mee, ik heb geen familie die honderduit vertelt over Den Duts, noch frequenteer ik zelf oorlogsplaatsen.
Sinds kort speel ik Memoire ’44, een bordspel, waarbij je bekende slagen uit ’44 moet naspelen op je eigen tempo en tactiek. Ik win zelden. Het had handig geweest als ik de Gaza-oorlog van nabij bestudeerd zou hebben, maar ook dat deed ik niet.
Ik las over de Heuvel van de Schande en over gevangenen die vrijgelaten werden om te schieten voor het vaderland. Er waren velden vol poppies en brieven aan het lief, maar ik was er niet bij.
Een revolutie begint in de zomer, wanneer de mensen het niet koud hebben. Persoonlijke warmte primeert altijd op het grotere goed. En wie misschien hebben wij, de mensen van vandaag, het niet warm genoeg. Mijn zin om te revolteren is er niet. Dat spijt me.
